0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
665
Okunma
ELİF DURUŞLU, VAV BAKIŞLILAR
Eskidi eşyalar, eskidi bak;
Yenileriyse pasparlak...
Kalmadı o ELİF duruşlular,
Hani nerede o VAV bakışlılar?
Ya eleğin delikleri genişledi,
Yahut toz oldu da elekten geçti.
Gidene mi üzülsek;
Kalanların da gidebileceğine mi?
Binekler ardı sıra geçiyor,
Göçüyor dostum, insan göçüyor...
Burada sanırım talih bize,
Yalnızlığı seçiyor.
Bir mumun aydınlığıdır yanan,
O da gidenlerden arda kalan.
Tesbihin kırıldı mı imame düğmesi;
Dağılıyor işte her bir danesi.
Kalmadı o ELİF duruşlu, VAV bakışlılar,
Kalmadı... Esince o sert rüzgâr.
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
