Senli düşlerim üşüyor
Aklım viran
Saklım ziyan
Zamansız yaprakları kuruyor
Veda ağacının vadedilmiş baharların terkinde
Çürüyüp gövdesinden devriliyor
Hüzün takviminde

Bakışımdan bir demet düşer kışa
Titrer  kirpiklerim
Buz bakarım aynalara
Keşfedilmemiş bir toprağın
Çelimsiz taşları gibiyim
Unufak olmaya meyilli
Ferhatin tüy yüklü gürz darbesiyle

İstila edilmiş vatanım şimdilerde
Kar yağsa tufan bassa umursamaz bir hâl
Sanki;
Üşüyorum...
Kasım  soğukluğu bu

Beni bilirsin,
Davudi bir nidayla
Sana uzaktan seslenirim
Ki; tutkulu bir aşkla
Kapalı bir zarfla
Sana mühürlenirim
İzince ısınır kozada kelebek hallerim
Bir yanım keşmekeş bir yanım ince sızı
Tel tel olmuş saçlarımı taradım gün boyu
Hafif bir ıslık gibi yalıyor o hoyratlaşmış duygularımı sevda söylemi
İçimin deltasından
Ilık ılık sevdanın denizine
Sana akarım


Haykırdım ince yontulmuş bir kayanın içinden
İçimde peri kuşları uçtu
Gün’ahsızım içimin sevda sızısında
Anla ve duy beni
Ateşe yankı bulan çığlığımla
Dilsiz bir eceyim

Kimsesizliğime siyahtan libas ne çok yakıştı
Bir gece söylencesi gibi titriyor mum ışığında romantizm

Giydir şiir, şiir âşkın latif sözleriyle teni
İklimi kış mevsimler
Gözlerinde bahardır bana zaman
Yeşilmiş maviymiş ne çıkar her rengin özünde siyah var.


Nuray AYHAN...