Pragmatizmi reddettim kaybedince en değerliyi
Nihilistim bir süredir, tek inancım şüphecilik
Gerçeğin bilinmesi imkansız gibi gelir
Din dediğim bir nevi romantizm, fazladır rasyonalizm

Absürt bir dünya da agnostik hislerim
Güçsüzlüğün içinde iken şiirle kendime geldim
Bağlı olduklarıma yabancılaşır aklım
Anlamsızlıklarla inziva da yalnız tarafım

Karamsar kalbimin mantık dışıdır kararları
Ahlakı kalmamış bilinçaltının zararları kahırlarım
Yaktım kağıtları ama kurtulamadım, duyulmadı çığlığım
Ağırdır bedenime varlığım, ayakta tutansa tek kuşku duymadığım sanatım

Belirsiz beklenilen süreçte sezgiler mahveder
Çaresiz bir acizlikte sahiplenir yoksa temellendirme
Bırakmak istedim kendimi dogmatik şekilde sevgiye
Önsezilerle hayali günlere giderken öfkem çevirdi yönünü realizme

Kafamda kasırgalar var, yakamda zaman
Huzura ulaştırmaz yalan hazlar
Karanlıklardan aydınlığa çıktı kuram
Bu olayda anlaşılır artık kavramlar ama bulanık odak