Gök Tanrım...
Yalan dünyana battım boyum kadar
Biriktirdim üst üste sahte hayallerimi
Ey Tanrım, sen benim umudum
Sen benim en olmadık sırdaşım
En gerçek nefsimin yoldaşısın.

Yakıp yıktım gönül dağımda ne varsa
Avuç avuç savurdum yanan küllerimi
Zemheri üzgarına bıraktıp deli hallerimi
İçimden söküp kendimi arınıp sana geldim

En ufak kırıntısı yok gözümde dünyanın
Ellerimde senden başka tutan dalım yok
Kapım yok yüz sürecek, sığınacak liman yok
Yüreğimde yaşlarla koştum sana geldim.

Kısa hayatımın okyanuslarını aştım geldim
Kahpe dünyanın düzenine şaştım kaldım
Kul aşkına yandım Görklü Tanrım aldandım
Huzura ermek için direndim sana geldim

Yorgunum asi isyanlarımdan duy beni
Rahmetinle yıka dertli gönlümü
Yağmur yağdır yüreğimin çeperlerine
Merhametinle dağla acıyan yaralarımı
Yangınımı söndürmeye sana geldim

Nihayet düşe kalka ulaştım ecel bağına
Son duraktayım son yurtsun bana
Ört üstümü yüzümü sar ana toprağına
Sar şefkatine Tanrım, aç bağrını bana
Evime ocağıma, tüm ruhumla sana geldim.

NOGAYTÜRK