DENİZİM 1
Ah yüreğine yandığım denizim
Gözlerinin derinliklerinde kaybolduğum
An be an göğüs kafesimde yaşatıyorum seni
Saçlarının efsun dalgalarında senle varoluyorum
Yüreğine yandığım deniz kokulum
Varlığınla nefes aldığım yarim
Çok uzak hülyalarımı yakın eden sevgili
Bekletme şu yoluna dilbeste olan gönlümü
Ellerinle ellerime derman ol
Sözlerin girsin bedenimin hücrelerine
Geçmiyor senden ayrılık saatleri
Bekletme gel artık
Yüreğine yandığım denizim
Bitsin bu sevda ateşim
Son olsun bu kader savaşım
Seviyorum seni
Seviyorum hem de ölesiye
Yüreğine yandığım denizim



DENİZİM 2

Oysa iki maviyi birleştirip
Umuda yelken açmıştım sevgili
Açmamış hayallerimin zamanını beklemekteydim
Kenetlenmiş aşkın büyüsü bozulmayacaktı
Şimdi
Şimdi ne oldu sevgili
Düş kırıntılarımı saldım maviliklere
Denizimin gölgesinde nice şiirler sıralamıştım
Ne duyan oldu, ne soran
Yasaklar koydum kalbin kafesine artık
Ömrün ince çizgisine mühürler vurdum
Feleğin çarkını hayli zora koştum
Olmadı sevgili
Gözyaşları kalkan olan kirpiklere boca ettim
Uzanan elleri hep vedaya dayadım
Omzunda aldığım nefesi ötelere çoktan gönderdim
Körpe kalmış ruhumla gidiyorum sevgili
Maviliklerde ektiğim buketlerimi alıp
Usul usul gidiyorum denizimin dehlizlerine