18
Yorum
20
Beğeni
5,0
Puan
673
Okunma
Gece nemrut yüzüyle şafağı öptüğünde
Hüzündür hep direnen neşeli saatlere
Fal bakarken demişti geveze bir çingene
Aşk dediğin yüreği sıkıştıran mengene.
Yıkılan hayallerin korkunç gürültüsüyle
Tepinirken hüzünler gülüşünün üstünde
Sahte bir ay ışığı vursa da gözlerine
Unutma aşk yaşamaz ayrılık döngüsünde.
Boğulurken yüreğin hasretin girdabında
Aşkı alıp götüren bir kum fırtınasıysa
Arama hiç boşuna okyanus dalgasında
Hiç bir aşkın cesedi gelip vurmaz kıyıya.
Acının elleriyse göğsünü tırmalayan
Vur neşteri kanasın en kılcal damarından
Mutluluk düşlerini çekip alma yarından
Kapatır yaraları ışık hızıyla zaman.
MELAHAT ÇETİNKAYA
5.0
100% (15)