//seninle yine bir Eylül günü
boğuluyorum//



nefesimin acımasız bir katiliyim
yavaş yavaş kuruyor içimde ırmaklar
oysa ben ne ormanlar dikmiştim
sevgiden
bin bir umutla



şimdi hepsi bir bir kururken
hüzün var deryasında
çığlıklarım bile ağlıyor
gecenin sensiz izbesinde



ben bana bir adam;



haykırsam da ne kadar yanımdasın
bir güneş batışın ufukta
bir gölgen de yok, bende ki aydan, yıldızlardan başka
onu da göklerimde paylaştım
çığlığım da ses veriyor notasız aryalarda



az ilerde bir liman
içimde ki nice gemiler yaklaşıyor
yükleri seninle dolup taşıyorum
rotası belli belirsiz kıyılarda

sevgine içimde gül sarılırken
hatıran gönlümün düşüne kaldı
yapraklar Eylül’de dal dilenirken
hasretin kalbimde şarkını çaldı

artık bu son bir bahar resitali
fırtınaları senden estikçe
denizler de dalgalar kudurmuş
yakamozlar bile çoktan küsmüş

ah memleket kokulu çiçeğim!

dikenlerin çok acıtıyor
Eylül bakışlı ela gözlerinden
sararıp soluyorum
*
bilsen bu kederli adamı
biraz senden biraz benden
acıları ihtilal bugünlerde
çoktan kurulmuş idam sehpam
boğazımda yağlı bir urgan
düşüyorum kader yokuşundan

seven bir çift göze
bakarak

g ö r d ü n m ü?


23/09/2020 İ s k e n d e r u n