1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
496
Okunma
şehrim derin uykularından
sıçrayarak uyanırdı
ben yaralarımın ninnilerini dinlerdim
hüzünbazlık akardı göz torbalarıma
tutuna tutuna o kadar sıkar ki
düşerken hep bir
mor öpücük kondurur du
ben de sabahlara
mor perdeler açardım
deniz durur mu kıyılarıma
med cezir olup dolardı
kıyılarım ölü balık istilasında
yaradan mı karadan mı
bilinmez
ölü şehrin ölüm uykuları
benim hiç uyutamadığım,
unutamadığım
yaralar şehri
belki de vatanı
işte ben bu ülkenin
sınırları içinde
yada
karası gözlerinin
içine doğmuş kıtası
uyur uyanık berduşu
Asya
Avrupa dahil
bir bulutun üstü dahil
Sibel Karagöz
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz