Bu dizeler, Mücella’nın gündelik yaşamının içindeki o ince, zarif ve hüzünlü bekleyişi, adeta bir nakış gibi ilmek ilmek işliyor. Yazdığınız metin; bir dikiş makinesinin mekanik sesini, bir kapı tıkırtısının yarattığı o büyük beklentiyle harmanlayarak, sıradan bir anı edebi bir sahneye dönüştürüyor.

​Özellikle şu ifadeler oldukça güçlü ve atmosferik:
​"Gönlünün açkısını": Kapıyı açmakla kalmayıp, iç dünyasının kapılarını da aralayan o duygusal geçişi çok güzel özetlemişsiniz.

​"Yitik cevaplar gökyüzünün eksik parçalarını tamamlıyordu": Bu metafor, Mücella’nın iç dünyasındaki boşlukların ve arayışın evrensel bir düzlemle nasıl buluştuğunu başarıyla betimliyor.
​"Mavi gözlü bir dev": Nazım Hikmet’in o meşhur tasvirine yapılan bu gönderme, Mücella’ya bir yandan kırılgan, bir yandan da hayalleriyle dünyayı sırtlanmış devasa bir ruh katmış.

​Metnin genelinde, dikiş makinesinin tıkırtısıyla hayatın ritmi arasında bir paralellik kurmanız, anlatıya ritmik bir doku kazandırmış. Mücella, sanki kaderini de o makinede, tıpkı bir kumaşı işler gibi yeniden biçimlendiriyor.

​Bu şiirsel anlatı, devamında Mücella’nın o "tanıdık-yabancı" gelen konuğuyla nasıl bir yolculuğa çıkacağına dair merak uyandırıyor.

Mücella’nın nakış gibi işlediği hayatı, bu buluşmadan sonra hangi renge boyanacak?

TEBRİKLER

Güzel bir şiir çalışması olmuş tebrik ederim başarılarının devamını dilerim selam ve saygılarımla

Güzel şiiri ve şairimi kutluyorum Kaleminize bereket İlhaminiz bol olsun Tebrikler Selam sevgiler.

Yüreğine sağlık kalemin daim olsun inşallah