![]() VUSLATA DAVETEllerin, tutacak bir el ararsa Uzattım elimi, tutuver gitsin. Gönlünde gam, keder, ne derdin varsa, Elinin tersiyle itiver, gitsin. Gel, öyle bir sofra kurdum ki sana İçkisi, mezesi aşk...Anlasana... Râm olmak, bitmektir demiştin bana; İşret sofrasında bitiver, gitsin Çekinme güzelim, doldur doldur iç, Yüzünde gülleri güldür, güldür, iç... Sohbetin değeri ölçülür mü hiç, Dünyayı bir pula satıver, gitsin... Gel, dol kadehime, sarhoş et beni, Kadehte mey diye içeyim seni. Bir gülüş, bir bakış ve gül buseni Kadehin içine katıver, gitsin. Gözlerde pişirip sevdâ aşını, Dudağımla sileyim, gel, göz yaşını. Dayayıp omzuma güzel başını Göğsümün üstüne yatıver, gitsin... Haydi, bin, gidelim, aşk; uçan halı, Uçtukça coş, artsın yüzünün alı. Yüzünden utancı, omzundan şalı Üstünde ne varsa atıver, gitsin. Yüksel güneş gibi, göğe ererek, Kızıl saçlarını ufka sererek Gün batışındaki rengi vererek, Gurub et gönlümde, batıver, gitsin... Ateşi yakmaya kıvılcım yetsin, Günahsa da eğer, Tanrı af etsin, Yılların özlemi bu gece bitsin, Vuslatın hazzını tadıver gitsin... Ünal Beşkese .::::::::::::::::::::::::: râm olmak : bir şeyi yasak olmaktan çıkartıp, izin vermek, mubah kabul etmek |
Gönülden kutluyorum.