Sahi;
Çağlardan kopmuş destan gibi
gök kuşağından sağılıp
ne zaman gelmiştin bana..
Aşındırırken zamanı gözlerim
ne zaman öğrendi uçmayı
duygularım.
İki kişilik rüzgarda.
Durmaksızın adını
ne zaman dokudu adımlarım..
Yaşam iksirini yıldızların altında
ne zaman diktik kafamıza.
Kanatlanıp bir çift güvercin gibi
aşk vaktinin saatlerine
vurulduğumuzda.
Beklenmeyen misafirim oldun
Yüreğimdeki gelincik baharına.
Sonsuz sevincin yüzüyor
boşluğunda..


Sözün ucunu kaçırsa da korkular
Ayrılığı alıp aramıza
yürüyelim fırtınalara.
Umudun konuğu olsun müebbet
Heyecan kavşağında
takalım adımızı parmağımıza.
Hınzır yelkovan kıs kıs gülsün
Yanışıyla aydınlanan viranemize.
Kapanmadan kapımız.
s/essiz harflere..
Dürelim hikayemizi
kimse çıkmasın dışarıya.
Taşmadan hiç bir yere
kendimize sızalım yalnızca.
Hüznü yedeğine almış
yorgun yolcu olsak da;
kar beyazı bir aşkın
hüzzam adasında..!


Ferdaca