VURDULAR BENİ

Bu nasıl kadermiş bu nasıl yazı
Hüzünlere kat kat sardılar beni
İç çekerim bilmem baharı yazı
Çiléden çileye sürdüler beni

El bağrında gonca iken gül iken
Canım bildiklerim har ile diken
Ben onları candan kandan severken
Onlar kırk yerimden kırdılar beni

Virane eyledim Gönül yurdumu
Birgün azaltmadım gamı derdimi
Sevdiklerim.muradına erdi mi
Gelen giden vurdu yordular beni

Merde yakın durdum.kactım namertten
Yine kurtulmadım her türlü dertten
Ağır taşı yedim yakınım fertten
Ne eyledim hakir gördüler beni

Bir ağacın yedi daldan biriyim
Herkes benden önde ben en geriyim
Bir anbarda benmi kurtlu darıyım
Vurdular sinemden yardılar beni

İki çınar devrilince güç oldu
Dallar arasında kalmak suç oldu
ellisinde anladimda geç oldu
hep çıkarlar için kurdular beni

Süleymanım yazma ile biter mi
Virane gönülde bülbül.ötermi
Kül.olmuş yürekten duman tütermi
Canım bildiklerim vurdular beni

şair yazar

süleyman Taşcı

yorgun reis