ÖMÜR DEDİĞİN..

Ğubâr-ı mevt sanki çökmüş üstüne;
Heyecan yok olmuş enerji bitmiş!
Selâm vermez olmuş kişi dostuna;
Kazan kaynamıyor muhabbet bitmiş!

Biz yok, kaybolmuşuz her yerde "ene"
Eksiliyor insanlık da her sene
Muhtacız ilk önce içten güvene
Sadâkât kaybolmuş emanet gitmiş!

Hesap yapa yapa olduk hesâbî
Rakamlar tutar mı olmazsan hasbî
Nasîhatı duyan oldu asâbî
İrfan unutulmuş merhamet gitmiş!

Ne mübarek kul’umuşuz bir zaman
Adl’i temsil edermişiz her zaman
Nerden düştü üstümüze bu zaman;
Nesiller küçülmüş o heybet bitmiş!

Pamuk koçanının içinde çiğit
Tatlı su balığı olur mu yiğit
Er oğlu erlere yakışmaz ağıt
Yiğitler harmanı nereye gitmiş!

İnsandan yanayım olmam arafta
Tercihim her zaman Haktan tarafta
Kul olarak yazsın boynuma yafta
Kulluğun lezzeti ne büyük tatmış!

Âlemde herkese hayat imtihan
Çift kapılı dünyâ yolculara hân
Sâlimen seyahât ederse insan;
Say ki burada da cennete gitmiş!

Hayatımız ölçü terazi olsun
İstikamet üzre şirâzi olsun
Dostlarımız memnûn Hakk razı olsun
Olsun ömrümüz de böylece bitmiş!

Nedir ki âlemde ömür dediğin
Geçicidir hep aldığın verdiğin
Sana kalan yedirdiğin yediğin
Ne fark eder yaşın altmış ha yetmiş!

Murat Kahraman
09 Temmuz 2020/Edremit