ELLERİN ŞARKISI 


Ellerim yoruldu yoruldu emeklerim 
Anne sen bana bağrını aç 
Uyandır sabah kuşlarını 
Uyandır sabah kuşlarını 
Sofralar kurulsun 
Uykunun en güzel yerinde 
Çocuklar kavuşsun 
Sular arıtılsın 
Gözyaşları biriktirilsin gözyaşı kaplarında 
Değirmenler döndürülsün 
Sevgili kardeşim can yoldaşın terkini kuşansın 
Koyu bir sohbete başlamışlar gibi 
Sonsuz bekleyişler dursun 
Bir bilmece sor ayıklasın taşını pirincin dost düşman 
Esenlik dolu günler geri gelsin 
Ölümler bitsin 
Bayraklar dikilsin güzel günlere 
Güzel kızlar eğlensin 
Sen orda dur ve bekle 
Ellerimden kayıp gitsin gülüşler 
Çatılsın kaşlar 

Aşk olsun görüp gözetilecek 
Aşk var görüp gözetilecek 
Mermer taşların üstünde kızgın 
Ah o eski birliktelik 
Nerde o güzel gözler 
Nerde o mavi bakışlar 
Nerde bedeniyle bir olan ruh 
Nerde sonsuz çelişki 
Göz göze gelerek 
Ve uzun boynunla sarmaş dolaş 
Ruhum sarmaş dolaş senin ruhunla 
Hepsi ezelde belirlenmişti 
İki beden ve tek ruhla 
Ah bu rüya bu rüya 
Beni baştan çıkaracak 
Beni bir güzele kul köle kılan 
Bir rüyadır bir hayaldir bir hülya 
Kırbaçla o nefsi kırbaçla 
Kamçıla duyguları kamçıla 
Herkes kendi hayatını yaşar bir başka şekilde 
Herkes kendi kuyusunu kazar 
Çıplak etini kolla ey kadın 
Düştün ve girdin şeytan sarmalına 
Bizi biz eden değerlerin 
Günden güne azalan ve yiten değerlerin 
Yerle yeksan olmuş değerlerin nerde 
Ve her şey ateş yüklü bu çağda 

Eller kalkıyor ve iniyor 
Eller kalkıyor ve iniyor 
Dudaklar kıpırdamadan söyleşiliyor 
Öpüşlere karşılık ver 
Sen ben iken ve ben sen 
Yönelerek doludizgin aşkla 
Aşkın ne olduğunu bilmeden 
Ve aldırmadan kimselere 
Ki Eller kalkıyor ve iniyor 
Kim kime dum duma 
Kim kime dum duma 

Ahmet KEMAL