Veda ederken


Hiç bekleme beni 

Yorulan kalbin yanında bedenin lafı olmaz 

Evvela helal et hakkını 

Tuz ekmek var aramızda 

Her ne kadar uzak olsan da 

Gidenin yerinde bir boşluk ta şuramda 

Anlasana...


Gözlerimde biraz nem gidişine 

Lakin ne haddimize edepsizlik 

Hak katından gelene 

Riyadan sakınırız 

Hatta gözükmemek için tenhada saklanırız 

Kalsak da ulu çınarın yıkılışında gölgesiz 

Sessiz sessiz hüzün basar bağımıza 

Gizlice söyleşiriz.


Kafi gelmez kelimeler buhranımızı anlatmaya 

Halden anlar adam dediğin 

Yorulan yıkılan yanlarımız muhtaç aç susuz uykusuz 

Ta yüreğimizde derinlerde gizliden bir ah...

 Ama sanma ki umutsuz 

Acılar kanatlanır bir kuş olur göğün göğsüne 

Bakakalır ellerimiz veda ederken 


Ne kadar da yanık firakımız ya Rab!

 Kalkamaz bugün kollarımız 

Dönüş sana yollar sana ölüm sana hayat sana 

Kavuşacağız elbet bir gün mutlaka 


Bu sessizlik bir çığlık habercisi 

Gelmiyor konu komşu ziyaretine 

Yıkılmış duvarı kırılmış kapı 

Yazar artık taşta iki kelime... 


Damlasın ne olurdu tutamadığımız  burukluk 

Kalbimizden gözümüze...

Duamız...

Ebediyen ayrılmamak üzerine 

Cennette... 

Toplanın gidiyoruz işte! 

Her gece...










Hacı Veli Soylu