anma adımı
mebusu değilim
masumlar meclisinin
terk eyle geceyi heceyi
bize düşmez şiir yazmak
bize gerekmez
gönülle aşkı ilişkilendirmek

kime baksan mutmain
herkes seviyor ceylanı
yalın ayak yolda cümle vicdanlar
nasılsa gören yok
içimizde saklı timsahı
o kadar ağır mı bir yudum suyun bedeli

yazmamalı şiir
hatta yedi iklim uzak durmalı şiirden
kolaydır el yarası sarmak
varı yok saymak daha kolay
pek inanmasam da güneşle balçık gerçek sanırım
aynı yatsıya kadar yanan mum gibi


gözlerimizin mavisinden olsa gerek
öyle bakmış öyle görmüşüz gök yüzünü
karanlığı kendi içineymiş meğer


seyri sefer olmuş hayaller
huni mevsimi geçti
doludan kaçıyorsa kırkılmış keçiler
vebali kimin
tımar etmek mümkün mü sevgiyi
aynaya bakıp
yalanlarımızla
yalancılıklarımızla yüzleşece yürek var mı
dilimizin aklımızı yok saydığı sözcükleri şiir sayıp

insanız diyebilmek mümkün mü
bu yazılanların özünü anlayıp
hamaset baş tacımız
masumiyet yüzümüzün olmayan ar perdsi

hayali deryalarda yüzdüm
yalnız ağıtlar iliştirdim harflere
mabudum diyesim tuttu
tımarsız bir deli kısrağın çifte izi alnımda

sükunu suskunluk
eyvallah diyesim var şiire
ama
bir tek doğru söze rastladım
cümle dizeler içinde o da az eksik
''İklim iklim değişiyor insanın içi''
iklim uzak bir tarif
an be an değişiyor insanın içi
ve o huzuru evvele ile başkasında buluyor hep suçu...

konuşmasın hiç kimse
herkes masum bir ben suçluyum...

şiir ve müzik
aklımı çeldi
affınla
yazdım her şeyi içimden geldiğince Ekrem can


internetten huzura doğru proğramı buldum
birazdan onu izleyeceğim...

sevgi ve hürmet deyip ban kaçayım
az daha durursam....