Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Öldürüp birini… Gömdüm toprağa Dışarıdan bakan hiç kimse anlamadı Oraya ne koyduğumu… Yalnız ben bilirim, o mezarda ne olduğunu… Ve yalnız ben, bir gülüşün solduğunu… Bir gülün… Bir ömrün…
Tıpkı Sevdiğini kalbine gömenler gibi, gömdüm… ‘’Unuttum’’ diyenler gibi! Ve… Dışarıdan bakan hiç kimse anlamadı…
Fakat Ben biliyorum; Kalbindeki cesedin kime ait olduğunu… Orada, boylu boyunca uzananın, Uğruna öldüğüm, O kadın olduğunu…
Ancak Anlayamadığım tek şey var! Çözemedim bir türlü; Katili kimin vurduğunu!
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Cani şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Cani şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Emeğine yüreğine sağlık
Selamlar