kara bulutların matemi var semada
yeni doğan günün suratı asık
ilkbaharın bugünlerde tadı kaçık
gökyüzünün gözü yaşlı
dünyanın haline ağlıyor
radyoda çalan hazin bir türkü
özlemlere ağıtlar yakıyor
vurgun yemiş hayallerim
sürekli yeni bir hüznü koluna takıp
benimle boşuna çene çalıyor

şehir gece sessizliğinde
yalnızlığa hüküm giymiş
infazını bekleyen sanık sanki
öyle garip bir zaman ki
sokaklarda hüzün cirit atıyor
gözle görülmeyen bir mikrop
pişmiş aşımıza su katıyor
dinmiyor ruhumdaki fırtınalar
iç sesimden yıkılıyor ortalık
çaresizliğin devrini yaşıyor insanlık

düşlerimin sınırsız hudutlarında
kaybolan dalgın gözlerim
hüzün kokan loş odamın penceresinden
bambaşka bir dünyaya bakıyor
zaman bozuk bir çeşme gibi damla damla akıyor
kanayan yüreğimde
iflah olmaz bir can/sızım
canımı derinden acıtıyor
görünmez gizli bir yara
içten içe nasıl da kanıyor

güz mevsimi solmuş gönül bahçeme
yeni umutlar ekiyorum en mavisinden
gözyaşlarımla suluyorum yeşersinler diye
mucize gibi bir muştu diliyorum Tanrı’dan
hayatı düşünüyor,sorguluyorum
karanlığı boğacak güneşli günleri bekliyorum
kaderin bize neler getireceğini bilmeden
kim bilir bu kaçıncı hayat dersiydi aldığım
mızırdanıp bir türlü akıllanmadığım
hoyratça harcadığım ömrümmüş yandığım

mazide kalan hatıraları düşlüyorum
gönlümden değil,gözümden ırak olan sevdiklerimi
onları ne kadar da çok özlüyor,anıyor,arıyorum
ayrılıkların ateşi için için yakarken beni
gözyaşlarımın seli dindirmiyor hasreti
zor ve sıkıntılı geçen bu günleri
hiç bitmeyecek sandığımız ömür gibi uzun sanıyorum
bazen de zor nefes alıyor,daralıyorum
sevgim bir gün/eş gibi ısıtınca yüreğimi
keskin bir bıçak gibi kesiyor,kaygı dolu düşlerimi

işte böyle bazı zamanlarda kendi kendime hüzünlenirim
içimde hep uçmayı bekleyen kalabalık bir kuş sürüsü bekler
bazen arada sırada yüreğim aniden coşar düşer yollara
kim bilir nerelere kanatlanır,uçar gider bilinmez
hazan mevsiminde bile bile boşuna eyleşir,avunur
bazen de derinlere dalar gider efkarlı iki gözüm
yalnız sevgidir benim can özüm,gönül gözüm
bergüzarımdır sizlere şarkılarım,şiirlerim,sözüm
viraneye dönse,perişan olsa da bu ah çeken gönlüm
ben ölmedikçe hiç sönmeyecek,içimdeki yanan közüm

AYLA CERMEN TÜFEKÇİ / 11.05.2020