![]() NE BAHARIM NE KIŞ...Şiirin hikayesini görmek için tıklayın ‘’Belki de her kitapta kendimi arıyorum. Her kitapta kendimden bir parça daha uzaklaştığımı bile bile…’’ (Elif Şafak) Düşlerin muadiliyim ve dilimde kekremsi bir acı telaffuz etmeyi unuttuğum yorgunluğum ve de… Paso yalnız tüm düşler Düşlerin ilikleri kopuk ve gergin Göğe teğet geçen diri bir lahza Unutulmuşluğumu boykot ettiğim Hayatın da şeceresi Bir kabadayı edası da değil içimdeki Solgun nida. Bir efekt olduğumu yeni b/elledim Sözcükler… Duvardan geçtiğim hayal yüklü varlığım ve imgem Belki de tezahür eden gecede Saklı ismim: Gülmeyi unutsam da adımdan memnun Bir sevgi arsızı olsam da Dargın değilim insanlara. Heyhat, sözcükler: Ne kibirli bir aksan Ne de yalan söylediğime dair de olmasın bir beyan. Muhafaza ettiğim masum bir yürek Kimse işkillenen uzak da durmalıyım zalimden. Göğe kanat açtığım kadar Ruhumla teftişe çıktığım cihan. Hicran körüklendi Duyduğumsa hıçkıran bir yakamozun çığlığı. Solmadan gece Sönmeden feri yıldızların Kanatlarımı kırptım önce Elbet şairin kırptığı yıldızlara sevdalandım Yüreğimde kaç ölçeğinde ise hüzün Kanadığımı da sanmayın içli içli Kanmadığım her mevsim Kardığım döngü elbet sevginin meşrebi iken Sevdalandığım hazan ve kalem. Bir dokudum bir ah duyurdum: Bir sevdim bir de söndüm Gecenin feneri idi ilhamım Perilerden çaldım ben bu aşkı. Yâd ettiğim mazimden Firar eden binlerce yenilgim Bir de dokunulmazlığı mabedimin Okşadığım tini yüreklerin Coşkunun esiri ve eseri her şiirim Bir çığlıksa Hak gördüğüm Hak katında Öyle bir dilemma ki Rüyalarımda ördüğüm saçları şiirin Ve kırmızı tokam Çocuk kalmaya niyetli bir ferman Sefil benliğime de dokunmasın tek bir yalan. Bir yudumda içtim geceyi ve şehri Bir şehrin yalnızlığına talip Bir de şiir olmaya delalet içimdeki dehliz Elbet firar eden gölgemle içli dışlı mevsim Ne baharım ne kış: Hala tahayyül de edemez kimseler ‘’Ben’’ dilinden uzak bir mevta Biz olmaya yürüyen bir feragat Şivesi yüreğin nakşı hüznün Kefil olduğum ruhum ve umudum Hüzün katsayımda gizli bir mutum Sefasını sürmekse ömrün… Ne gam ne gam: Dolgun başak tanesinden başka Doyurmaksa açlığını ruhumun: İnancın sarkacında muhafaza ettiğim Dingin bir özlem Ulaşmak nihayetinde İlahi Aşkın dokunulmazlığına Yeteri kadar da cihandan tecrit edildim madem Matemime tek sahip çıkan Mevla’m Adımladığım kadar özgür ve huzurluyum ben. |
Nice güzel şiirlere hep birlikte temennisi ile
Saygılar sunuyorum Gülüm Çamlısoy Ablam.