EVLER BAHAR OLDU
Yıl 2020, Mevsim bahar,
Bu neşe yüklü baharımızı,
Evlerimizin odalarında karşıladık.
Solgun duvarlar,
Umutsuzca gülümsüyordu,
Bizi mutlu etmek için
Çaba harcıyordu,
Musluklar, şelale olup
Gönlümüzün derinliklerine akıyordu,
Akarken gönüllere şarkı söyleyip
Ruhumuzu dinlendiriyordu.
Deterjanlar, hijyen yarışına girmişti,
Hepsi de bize,
Seve seve hizmet ediyordu.
Ya biz ne yapıyorduk?
Sevdiklerimiz için,
Geleceğimiz için,
Dünyamız ve insanlık için…
Saksımdaki çiçekler ise
Mutluluk şarklıları söylüyordu,
Yeri dar olsa da
Memnun oldukları,
Her hallerinden belli oluyordu.
Çiçeklerim benim,
Duygu yüklü çiçeklerim,
Her sabah güneşe merhaba der.
En yüksek karlı dağın,
Rengârenk çiçekleri,
Umut yüklü bulutlarda,
Çocuklara selam veriyordu.
Rüzgârın sevinci, cevvalliği,
Bulutları koşturuyordu,
Yağmur çiselemeye başlamıştı,
Çoktan bile…
Toprak, buram buram kokuyordu,
Mutluluğu, ruhlarımızı yeşertiyordu.
Çiçeklerimi arılar ziyaret etmese de
Vızıltılarını duyduk nefeslerimizde.
Duvarlarımda kanatlandı uğur böceği,
Kanatlarını açtı, uğur saçtı etrafına,
Evi bir baştanbaşa dolaştı,
Gülümsedi boydan boya…
Halıların üzeri, yemyeşil ota boyandı,
Rüzgâr vuruyor, efil efil esiyordu.
Biraz üzgün biraz da dargın olarak.
Masaya dizilen sebzeler,
Bizi bahçelere taşıdı,
Üşenmedi, sızlanmadı…
Kitaplarım bahar oldu,
Kalemlerim çiğdem olup açtı,
Mürekkepleri cemre oldu toprağa aktı.
Baharı evimde doyasıya yaşıyorum,
Çocuklarım, evim mutluluk kaynağım,
Bize dualarını eksik etmeyen,
Canım ciğerim anam başucumda.
Evimdeki lamlalar güneş, ay olur,
Gönüllerimiz ışıtır; bıkmadan, usanmadan.
Korona virüsü can alamaya devam ediyordu,
Ekranlardan her gün, ölüm sayısı açıklanıyordu.
Biz sabrediyoruz, tedbiri elden bırakmıyoruz,
Takdiri bizi yaratan yüze Allah’a bırakıyoruz.
Evde kal, Türkiye’m evde kal,
Evde kal dünyam,
Evde kal sevdiklerim,
Evde kal,
Sevdiklerinle hayatta kal…
06.05.2020
Yozgat