Uykusuzlar kulübü...

Doğrudan çok çok uzakta
Yanlışlara doğru...

Sarmaşıklar ardında güle
Yaklaştıkça perişan

Aklımda dürtülerse
Güzele olan alışkanlıklar misali.

Gerçeğin peşinde virane
Gerçeklikten öte düşlerde

Şimdinin içinde şaşkın ve dalgın ruh
Kıymeti ararda arar bulamaz

Sürekli büyümeyi öğrenip duran
Dayak yememeye ağır mağlubiyetim

Seçeneklerim daraldıkça daralan
Ve ara vermesi zorlaşan dakikalar.

Kabataslak düzensiz önemi yitik
Düşüncesizce davranışlarım çoğalır

Sorularım vardı bi zamanlar kabuslarıma
Artık yerini ne olursa olsunlara bıraktı

Kalmıştım uykusuzlar kulübünde telaşlı
Koyun saymaya meraklı özlemlere

Kolayın tarifiden epeyli
Yaparda bozamaz bir düzendeyim hala

Çıkılan merdivenlerin yerini
Balona batan dikenler alalı seneler oldu

Huysuz tavırlarım payitahtında
Sıyrılmayı kazıtır tilkiliklerim

Gözlerim boşluğa atılan zarlarsa heyhat!
Düşeşi gelmez zamanda tutsak avareyim

Ellerime kıyıldı, kalemim kırık
Meşalem sönük, notalar karalandı

Hikayemse okunmayan bir mazi
Yaşayan ölüler sürgününde yerimi alalı

Gözü arlı güruhun habercisiyim
Meşgalem öksüz çocukları doyurmak!

Tutun hadi omuzsuz kollarımdan
Çalkalayın yeni düzen vahşeti palavraları

Yüzüm olsun,
Bir aynasızın sonbaharı bu

Pas ettiği iliklerime kayıplık bırakan
Seni göremekdikçe çıldırıyorum

Sorun neydi?
Diye dank edince aklıma maziden

Nefesimin verişi kadar aldıklarıma
Bir tik daha atıldı...

Ödeyemiyorum asla
Hayata olan borçlarımı

Yük bu sırtımda taşıyamadığım kadar ağır
Vardıkça yalnızlığa kapanır perdelerim

Geceninde sonuna doğru
Mışıl mışıl haklanmaya...