![]() Adın Mart SeninŞiirin hikayesini görmek için tıklayın Kardeşim sen düşünceden ibaretsin
Geriye kalan et ve kemiksin Gül düşünürsün , gülistan olursun Diken düşünürsün dikenlik olursun Mevlana
Bakıyorum...
Pencerenden yine hüzün dolmuş evine Sabahın doğum sancısı var gözlerinde Karlı dağların soğuğu çökmüş göğsüne Buz tutmuş benim de içim, elin yüreğimde. Ah bu düşlerin... Gökmen kuş misali Bakmışsın karabasan, Kendi mağaranda boğuluyorsun, kendi mağaranda boğuyorsun Bakmışsın vakitsiz açan badem çiçekleri, oyunbozan bir hercai. Bahar ağır gelir yüreğine bilirim Kışa sığınırsın yeniden, Uykuya yatar düşlerin Anladım Mart’a bulanmıştı kalbin Soğuk pınarların doğduğu karlı dağlardaydı bir elin Güneş bile ısıtamazdı o dongun suları Bir elinse çiçek açmış sıcak menderesleri sıvazlıyordu Kardelenlerin gözlerindeki korkuyu siliyordu. Yitik bir zaman var düşlerinde Üzerinde uçurtmaların uçmadığı gökler Çünkü yapabiliyorsun... Nefret etsen de içindekinden, Sen de öylesin, janjanlı paketleri seviyorsun. Bir elinden Şubat çekiyor Bir elinden Nisan... Bildim... Adın Mart senin, çok çetinsin... |