Rüyamda yirmi üç Nisan çocuk bayramıymış
şiir okuyormuşum

çocukmuşum desem ben inanmam
yetişkinim desem siz inanır mısınız?

iniltiler içinde bütün kışlar kar olup yağıyor başıma
savrulmuş konfetiler gibi

sızlıyor anamın ayakları karları kürerken kaderimizden
resmi geçitte bütün o çileler, çileli yıllar

diri miyim ölü mü

benim bildiğim güller ölür koparılırsa

biz ölsek bile köklerimizden ha bire ürüyoruz
bir gitsek bin dönüyoruz

bu üşüme de ne?
düşüme giren bu saltanat arabaları
bu alayiş
ayakları yere basan bu direniş yaşamak adına

ahte keder

bir derviş tespihi gibi boynuma dolanan hüzün dolu hatıralar

gizli saklı okunan asker mektupları
arasında kurutulmuş bir gül bir bukle sarı saç

sarı gelin
kınalı asker
on yedisinde

postal içi
çürüyüp düşen
kınalı parmaklar

yol gözleyen Iraz’lar
Elif’ler, Ayşe’ler

dön memedim dön
bayram aşı sahanda

ahanda şimdi gülüp oynama zamanı

milli egemenlik bayramı
milli egemenlik bayramı

Yüksel Nimet Apel

20.Nisan.2020.Bodrum


Yüksel Nimet Apel
Kayıt Tarihi : 20.4.2020 16:23:00 Şiiri Değerlendir
ÖNCEKİ ŞİİRYüksel Nimet Apel ŞiirleriSONRAKİ ŞİİR
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.