kediler uzaklara bakıyordu
mavi kızıl kıyamet konmuştu göğsümün göçevine
bir rüzgârın geçmişinde takılıydı uçurtmanın kuyruğu
uzaklardaki o çocuğun gözleri
gözlerimin taaa içine bakıyordu...
Sur’da,İdil’de,Nusaybin’de uzaklar ölüyordu, yakınsadığımız uzaklıkların peşinden gidemiyordu barış
yarışıyordu birileri birileriyle
sessizlik kördüğümsel bir yalnızlıktı, bir hiçlik vardı bu işin içinde !
bir anlamsızlık yitiği yırtık !
örümcekler toplanmıştı çaresizliğin ağ diplerinde
biz ki yarım insan, yarım elmayı paylaşamayan üryan yalnızlık bekçileri
biz ki kalpleri hiçlik ve anlamsızlık kokan ,kan revan bir coğrafyanın kanadından sarkan!
dağlarda saklı dostu da düşmanı da bir tutacak kadar kördük, düğümler karmaşık
ah ! biz artık biz olamıyorduk !

kediler uzaklara bakıyorlardı halâ
Çocuğun gözleri gözlerimin taaaaaaa içine !
Benimse gözlerim lâldi,dilimde özgürlük sancısı,
Başımın öne eğik siluetinde ,dans eden yurtsuzluk bombacısı…!
UZAKLAR İÇİN/ 2 Şubat 2016.....