Mazi geldi aklıma
Seninle yaşadığımız günler
Cami havlusunda yediğimiz dürüm
Kafamıza atılan ayakkabı
Gülümsetti beni
Ahmakıslatan yağmurlarda
Islandığımız gün geldi aklıma
Tebessümle andım
Billur sesinle söylediğin türküler
Çınladı kulağımda
Çınladı sadece.

Hatırlar mısın?
Gül yüzünden gülücükler eksik olmasın demiştin bana
Gül yüzüm hep güldü yokluğunda
Bakma böyle acı acı dokundurduğuma
Ben solan bir gül değil açmayan tomurcuk kaldım
Sensiz yıllarımda…

Sana bir gemi tablosu hediye etmiştim
Hatırlar mısın?
Ve arkasına ‘’UMUDA YOLCULUK ‘’diye
Yazdığım şiir.
Ben halen o gemideyim
Sense en yakın limanda indin.
Bir başıma hayat okyanusunda
Bütün tusunamilere
Karşın şaşmadı rotasından
Yoluna devam etti umuda doğru
Korkmadan! Yılmadan!
Buzdağları da kalmadı malum küresel ısınmadan…

Yaz- sonbahar -kış -ilkbahar
Ya da
İlkbahar- yaz- sonbahar- kış
Sıralaması nasıldı?
Bilmediğim dört mevsim
Sen dört mevsim yaşa sevgilim
Ben sonbaharım
Yılda üç ay beni yaşarsın…
Bilesin.

Ve biliyorum ki
Aşkımız bir yalan değil
Bitmesi için biten
Kopmadan, inciltmeden biten
Bir aşk hikâyesiydi bizimkisi
Kızgın değilim bir tanem,
Bunu da bil istedim.
Dargınım! Sadece dargın!
Bunu da unutma sakın.

Aşkımız bir doğru parçasıydı bir tanesi
Sen sıfır noktası ben sonsuza uzanan ok tarafı
Kim bilir senin içinde belki tam tersi…

Ve

Bir gün göçeceğim bu dünyadan
Bütün faniler gibi
Leyla gibi….
Aşıklar gibi…
Kara sevda olmayacak Azrail’in bahanesi
Mezarımda açacak sevda çiçekleri
Ve senin haberin olmayacak
Sen öldüğünde de benim.
Onun için şimdi iki damla yaş döküyorsam
Bil ki o gün için.

Bugün 29 Ekim
Cumhuriyetimizin kuruluş yıl dönümü
Benimde mazilerde ki bayramlarım
Birlikte zaman öldürdüğümüz 29 Ekim
Aşındırdığımız yollar,
Amansız ve hesapsız zamanlar…
Çok bayramlar geçti
Sessiz!, Sensiz!
Acıtmadılar bugün gibi…
Yıllar sonra seni buldum
İnternet sayfalarında
Sanal dünyanın sanallığında…
Zaman katili olmuş duygularımın…
Yabancısın sen bana.

Bu yabancı bana
Bir gün annelik çok yakışacak demişti
Daha dün gibi aklımda
Ben anne olamadım hala!
Sürekli gebeyim ama doğacak hüzünlü satırlara
Ben böyle yaşamalıyım
Bu acılar olmazsa nefes alamam
Y
A
Ş
A
Y
A
M
A
M
Ama sakın üzülme sen
Ben hüzünlü yazarım
Neşeli yaşarım
Gözlerim güler
Ona da gülme diyemem ki
Yüreğim söz tutmazken…

Öğrendim:
Hayatımın bitmeyen sınavında
Ne sevmeyi becerdim ne sevilmeyi
Ömrümün son demlerine yarım kala…
Tükettiğim yaşlarıma…
Buruk bir veda!
Etmeyi.

Bu gün gece seni andım
Sensiz seni yaşadım
Ağladım ağladım
Sabah baktım aynaya
Kirpiklerimin gölgelediği bebeğimde yoktu izin
Nede uykusuzluğumun şişliği…
Gayet dingin bir çift gözle
Merhaba dedim doğan güne.
Akıyor sandığım yaşlar akmamış
Ama
S
U
S
M
U
Y
O
R
Yüreğim.
Susturamıyorum.
Fonda Sezen’den bir şarkı
‘’Kahpe Kader’’
Amacım sana küfretmek değil
Feleğin çarkına serzenişim.
.
.
.
.

29-10-2008