AMA YIL 2020

Sonundan adım kadar emin olduğum bir gece
Mart’ı geride bırakmışlığımız var, ama yıl 2020
Dinleyenler bilir elbette
Karanlığımız evlere taştı, bizi esir aldı
O evin içinde yılları geçirmişliğim var
Sorsan razı değildim, kabul etmezdim en baştan
Kim çıkardıysa bu hesabı, bitmiyor ödemekle
21. yüzyılın yükü, emperyalist kalplerin duygu sömürüsü
Topraklarımdan çalınmıştır umutlarım
Tüm coğrafyam işgal altındadır

Bir kağıt parçasını esir aldım
Ardımda bıraktığım onlarca kağıt
İçindekilerle, serbest kalmak için yalvarıyor
İçimdekiler? Onlarda serbest kalmak için yalvarıyor
O evin içindeki, yılların esiri
Hürriyetini kazanmak için
Kafasındaki ilmek ilmek örülü düşüncelerini
Çözüme kavuşturmayı diliyor

Yıl 2010, sonra onun başlangıcı
11, 12, 13, 14… Bitti ama bitmedi
Buraya kadar destanlar yazılması mümkün ama geçiyorum
15, 16, 17, 18, 19… Altı yedi saniye ama bir hayat
Yıl 2020! Hürriyet yok!
Gözlerimin görmediği yerde bu işin faturası
Sebebi saflığım…
Ya hileli kuralları söylenmedi ben var olurken kulağıma
Ya da kol bozuktu
Şifreyi bilenler, hiç canları yanmadan level atlıyordu
Kimisi virüsü yayan Çin gibi
Önce etkileniyor sonra köşeye çekiliyordu
Ben etkilenmekten zevk almaya başlamıştım
O evin içindeki, yılların esiri
Hayatım %90 durma noktasına gelmişti
İçimde kıpırdayan %10’luk hayat sevinci
Sokaklarda dolaşmak istiyor
Kaydıraklardan kayarken gökyüzünün mavisine doymak istiyordu
Kafamın içinde Tellioğulları ile Seferoğulları
Bir münakaşa içindeydiler
Bu kavga nereye gider bilmiyorum, ama yıl 2020!
Başlangıç değil, bitiş hiç değil
Nefes nefese geldim şimdiye
O evin içindeki, yılların esiri
Ölmedim, ayaktayım sanıyordum
Yanıldım, oturuyorum…
Ama yıl 2020! Hürriyet yok!

Murat DOĞAN