UMUT
Kanat bileğini
o kör bıçak ucuyla
kan çıkmaz
Pası çözülür kınında bıraktığı kanıyla yapayalnız kalmış eşkiyanın
kiri akar geceden sahtiyanın
bir uçurtma gökyüzünde daha yüksekte uçmaya başlar martılardan
su sebildir
serçeler tok ve su sebil
dön yüzünü yağmura
doyur toprağı
filizlensin aşk alacaklı
mavi bulut altındaki akasyaya salıncak kursun çocuklar
demlensin dalgalar
dinlensin sahillerinde küçük kasabaların orta halli insanları
hüzün sadece cepte taşınılan bir paket efkâr gibi dursun
gökyüzünden ve ertesi günden düşsün yaprak
mevsim güne dönsün ve hayal etmek yetsin artık
kâbuslardan uyanıp günü yaşamaya
deniz durulsun...
çocuk düşü kâğıt gemilerle çıkalım okyanuslara
Utansın aşk
Yalnızlık gülümsesin ilk defa
Yalnız olmadığını anlasın ve sarılsın bir ulu bir çınara
Doğaçlama bir şiir boy versin sonra
Tam da öldüğümüz yerden
Bir utku
Bir şarkı
Bir küheylân gibi cesur alevleriyle ısıtsın kış
Çağlayanların sesiyle büyüyen
Bir güz yaprağında saklı aklanmış mutluluk
Paylaştırsın kendini yokluğa...
Unutma/yasın bitecek
Yasın...
Yazasın gelecek yine...
Düşeyatasın
Düş yazasın
Düşe yatasın
Tüm uzaklıkların ötesinde gelecek
Gelecek bir adım ötesi
Bir susuşun mırıldanması
Sezgisi
tüm acılar bitecek inancı
duyuşu bir çocuğun, bir çocuk gülüşünü
17 Ağustos 2011..Gülgün Aydın A.