![]() son şiir
Başladığında satırlar dolmaya son şiirde
kurur ağaçların son yaprakçıkları erimiş son buz tanecikleri buharlaşan son yağmur var hissedişlerde başlarken biten en son umutlar hayali masal dağı kafın ardında bir rüya gibi uçan geyiklerim yok fazlasından ansızın çöken gece var son şiirde ve esen soğuk bir rüzgar var son şiirde çamura batmış bir fincan kahve var ısıtırken çehremi yudumlanışında dilim kepreşiyor olağan bir süliette hareket ivmesi kazandıkça çöküyor acı tatlar biraz gıcık edici zamanla tadını veriyor ve tadını alırcasına yorgunluk hüzmesini tutmuş kulaklarından önce tatlılaştırıyor sonra rahatlaşıyor birden dinlenceye bırakıyor son şiirde diyeceğim ki tadında acı olanı kıvamına getirten bir elle keyifler sürülür kayıp zamanlarda dost olur kanayan yarama ve ardından tatlı bir veda gerek olan buydu muştu zamanlardan her ana değer ne kadar acı olsa tatlıdır içimi. |