0
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
707
Okunma
Eski, çivit mavisi, solgun duvarlar,
Kuytu bir köşede, mahzun bakıyor,
Gözlerinden damla damla yaş akar gibi…
Dökülmüş kireçleri, soyulmuş yer yer,
Paslı büyük bir çivi, saplı kalbine…
Sımsıkı tutunmuş hüzün duvara,
Yılların anıları sanki bu çivi,
İç içe geçmiş duvarlarla…
Sakın çekip çıkarmayın, yarası derin,
Anılar fışkırır birden dört yana…
Perçinlenmiş, kaynamış, tutmuş pas,
Görmez misin, ne hazin, ne gamlı bakar,
Yüzünü kaplamış gibi bitmeyen bir yas…
Duvarlar, eskimiş çivit mavisi,
Suskun ve küskün, bir gelse dile,
Kireçleri yer yer dökülse bile,
Mıhlanmış kalbine tüm acıları…
Yüksel Nimet Apel
25 .Ocak. 2016. Bodrum
5.0
100% (4)
