Dediğin gibi yaptım babacığım
Okudum, iş sahibi oldum.
Elimde diplomam
İçimde, içimde hep aynı ben.
Şiirdi, edebiyattı,
Karın doyurmuyordu.
Senin deyiminle,
Kimi görmüştüm,
Yazarak aya çıkan…
Yıllarca Aliyle Ayşenin
Ve bazen de ,onalara katılan oya nın
Paralarını hesaplayıp durdum.
Havuz ne kadar saatte dolacak,
A işini, üç kişi
Ne kadar zamanda yapacak,
Bu oldu tek derdim.
Aferin bana,
Tüm sınavları verdim.

Verdim ,verdim de…

Hayat x,hayat y
Yerlerine koyuyorum verilenleri,
Defalarca kalem oynatıyorum
Çözemiyorummmm,
Çözemiyorum işte
Bu kaçıncı dereceden denklem?
Biz bu dersi hiç görmedik ki…

Üzgünüm baba!
Ben şimdi bir iş yerinin
Bir koltuğunda,
Çok şükür, iş sahibi olarak,
Hüzünle oturuyorum.
Ne insanlar geliyor göreceksin,
Ne Aliler, ne Ayşeler
Alinin belki beş kuruşu var
Ayşe de para ne gezer…
Hallerini anlatıyorlar, halsizce
Görmek ,dinlemek yürek ister.
Oya evlenmiş, yanında üç çocuk.
Hakikatten ben hesaplamıştım,
Bunun yaşı daha neydi ki…
Küçücük , babacığım küçücük.
Haa bide, öyle kimse kimseye
Misket falan vermiyor.
Fakirin fukaranın,
Olasılığı o kadar az ki
İşçiler çalışıyor çalışmasına da
Bir türlü ay sonları denkleşmiyor.

Evet babacığım
Adam olmak buysa, oldum.
Paragraf sorularında ki
O pembe boyalı evlerin,
Pembe tasvirlerini,
Arayıp durdum.
O yıllardan ne kaldı bana ,biliyor musun
Dersi anlatırken hoca,
Dalıp dalıp giderdim ya, uzaklara
Karalardım kendimce bir şeyler
Kitapların kenarına.
Damlaya damlaya
Göl oluvermiş.
Kimseye söylemeden ,
Biriktirdim onları,
Dar günler için…
Dar gün geldi,
Kullanıyorum işte.
Kim bilir hayallerden belki
Bir ev alırım kendime.
Sen hala, yazmakla karın doymaz de
Karnım hep toktu ,
Anlayamadın işte
Gönlüm,
Gönlüm aç kaldı baba

Her şey için sana teşekkür ederim.
Okumasaydım, belki de
İdrak edemeyecektim.
Hani bir kural var ya,
Aradan kaç yıl geçse de
Kızıyla babası arasındaki
Yaş farkı değişmez diye.
Kimin umrunda baba
Senin canın sağolsun
Aradan yıllar geçse de
Yeter ki sen dert görme
Ve ben ,sana inat,
Şiirler yazayım delice.
NEHİR ŞERMİN133333