Kıyısızım bilemezsin
Sularımın sahili,selameti , bir sonu yok



Bir boşlukta sallanan hülyayı sarıyorum
Her gecenin karanlık koynunda,soluyorum



Bir rüzgar çıksa, alsa götürse,saçsa savursa
Kıymeti varmı ki savrulan küllerimin



Severdim
Kırmadan,dağıtmadan severdim
Dağılmadan önce zerrelerim

Severdim
Usulca,incitmeden, severdim
İncinmeden önce zerrelerim



Sürgündeyim bilemezsin
Köklerimin tutunacak toprağı da, yeri de yok



Kanatlarım vardı önceleri
mavi yıldız tozundan mütevellid tüyleri

Şimdi
Bir mavi atkı,bir mavi düş gezersin hepsi
Varılması mümkünsüz bir masal ülkesi



Hergün,herkes öylece alıp başını giderken bile
Ben böyle çaresiz beklemekle mükellef niye


Öylece beklemek,beklemek öylece niye
Kerrelerce ezilmek, bir yükü böyle yüklenmek niye



Çaresizim bilemezsin
Vehimlerimin bir tabibi,bir ilacı ,dermanı yok



Diyor ki;
Kalpler ancak "O"nu anmakla teselli olur
İzini kaybeden ,beyhude yorulur


O bahçelerde açan, misk kokulu çiçekler
Gün gelir de bir yalan mı, mazi mi olur



Umutsuzum bilemezsin
Düşlerimin ilerisi gerisi,iyisi yok



Düşünceler sağanak,altında duruyorum
Her gün sularımda en dibe dalıyorum



Kıyısızım bilemezsin
Sularımın sahili,selameti , bir sonu yok


Kıyısızım bilemezsin
Bilemezsin...



Cemile Ülkü