Acem mülkü devletler feda olsun uğruna
O nice güzel aşklar sende yaşar İstanbul,
Dünya başkenti sensin harika güzel şehir
Dünyalar sultanısın,ne güzelsin İstanbul!

Nerde saraylarında Kur’an okuyan hafız?
Yanık davudi sesler niye sustu yok artık?
Sessizliğe bürünmüş hafızlar,o nağmeler
Dünyalar başkenti o güzel şehir İstanbul!

Martıların sesleri yüksek çıkmaz ki dertli!
Masmavi hava hani,gamlıdır,şu İstanbul!
Güvercinler sessizdir,onca burukluk niye?
Evrensel üne sahip,budur güzel İstanbul!

Efsunlu saraylarda artık sesler duyulmaz,
Camilerin hüzünlü ve çok gamlı İstanbul!
Köhneleşmiş,eskimiş saraylar yara almış,
Anlatmak ister san ki her derdini İstanbul!

Müezzinin sesinde o burukluk,gam ne ki?
Efsunlu nağmelerin kayıp olmuş İstanbul,
Kulakta çılgın müzik ve şeytani nağmeler,
Densizlik,hilebazlık sana uymaz İstanbul!

Fatih,Molla Gür ani yok şimdi o Arslanlar!
Tüm ecdadın ruhları rahat etmez İstanbul,
Bilmişim Ak Şemsettin,Hazreti Eyüp’ünde,
Darı bekaya göçmüş ruhlar dertli İstanbul!

Ruhu rahatsız eden hava hüküm sürüyor,
Çirkinlikler kaplamış,gamlı dertli İstanbul!
Yüce,ulvi manadan çok uzakta kalmışsın,
Şehirler Sultanına hiç yakışmamış bu hal!

Bunca kalpler kuşkulu,gönüller çok yaralı,
Simsiyah bulut çöker,sis kaplıdır İstanbul,
Bakışlar hüzün dolar,korkuludur bekleyiş,
Mana dolu havayı tekrar bulsun İstanbul!

Kalın bir sis kaplamış,örtmüş o değerleri,
Kara duman örtülü,görünmüyor İstanbul!
Nice bin bir tezatlar,değerler saklı sende,
Aranan neler varsa hepsi sende İstanbul.

Anadolu’dan gelmiş mahcup delikanlılar!
Saraylar duman kaplı sisli güzel İstanbul,
Açan gonca misali güzel kokan goncalar,
Hançer gibi bakışlar deler geçer İstanbul.

Çok para kazanmaya,şöhret için gelenler,
Allık süren kızlara mekân olmuş İstanbul!
Eda,naz,o gülmeler,çok anlamsız cilveler,
Bağrında ne tezatlar saklar koca İstanbul.

Vahamet ne durumda insanlar anlamıyor,
Koca şehrin hiç bitmez derdi,gamı,kederi,
Düşünecek vakit az,tez geçiyor zamanlar,
Küffara zemin olma,kendine gel İstanbul!

NAZIM TAŞTAN