Boğmakta insanları durmaz çirkefin seli
Yüce iman aşkından habersiz gönül teli
Talih hiç gülmemiştir onca bahtı karaya
Boşa gönül verirsin, onca köşke, saraya.

Bi rüzgâr gibi geçmiş gençlik çağı, sırası
Dinmedi ki, sinemin şu gönlümün yarası
Nice belalar gördüm çatlamaz sabır taşı
Gönlümün var sevdası, akıtırım gözyaşı!

Yakıp yıktın yandırdın ey divane gönlüm!
Çok usandırdın beni, deli divane gönlüm
Dert çekiyor yüreğim, çok acıyor şu içim!
Bitap düşüvermişim, deli divane gönlüm!

Kalbime çöküverdi kederimin çok hüznü
Deli gönlüm harabe dökem ben şu içimi
Bilmem ki ne demeli bi şeyler söylemeli!
Dil suskun içim acır bilmem ki neylemeli?

Feryat figan ederim duyulmuyor figanım
Dertli, gamlı, feryadı, kimsecikler işitmez!
Bıktım çok usanmışım acı çekiyor kalbim!
Yoru verdin sen beni deli divane gönlüm!

NAZIM TAŞTAN