.
Sanki kutu kutu yutmuş gibiyiz,
Yalanı hakikat gösteren haptan...
Maziyi unutup tutmuş gibiyiz,
Saltanat, hilafet safını toptan...
.
Bildiğince okur hoca Kitabı,
Şerre kılıf yapar yüce hitabı...
Sadık bir sürüye etmişler tabi,
Tutup hepimizi kutsal bir saptan...
.
Etmişler mümini yetmiş üç fırka,
Saplanmış her biri başka bir şirke...
Kefaret zannıyla içilir sirke,
Bir zamanlar şerbet sunulan kaptan...
.
Atalet aşılmaz sıra dağımız,
Cehalet çözülmez ayak bağımız...
Düşünce çayında hep boş ağımız,
Pek uzak zihnimiz yeterli çaptan...
.
Ne yazık ki herşey kafir icadı,
Müminin bilimde geçmez hiç adı...
Taklitle kaç kuşak doğdu, kocadı,
Okuya, okuya hep aynı baptan...
.
Hurafe çölünde daldık seraba,
Kadim Türk elinde döndük Araba...
Katlandık her türlü hal-i haraba,
Düşer deyip mahşer günü hesaptan...
.
Yoksa mümin kafa her an siste mi,
Neden meyve dökmez huzur istemi...
Konuşamaz kimse yolu, sistemi,
Zira korkar herkes doğru cevaptan...
.
Neyleyim bu işte malzeme, usta,
Aklımız, fikrimiz sığ her hususta...
Halen yağ misali çıkıp da üste,
Cennetler kurarız kuru sevaptan...
.
Siyaset dilimde, vicdan lehçemde,
Açan son çığlık bu gönül bahçemde...
Umarım şahit var şiir bohçamda,
Koruyacak kadar beni azaptan...
.
Veli BOSTANCI (Ankara, 2020)