0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
498
Okunma
ÜFÜRDÜM YÜZÜNE
Darılmak ne ki, kırıldım çoktan;
Yorulmak ne ki, boğuldum zaten.
Koparmakla bitmez bu yapraklar,
Yaz yaz, sonu gelmez isyanlar...
Kim suçlu, kim haklı bilinmedi,
Gardiyan bugün de görünmedi.
Sövdüm en ağır sözlerle;
Yaktım cigaramı, üfürdüm yüzüne.
Paylanmış yürek, dövülmüş beden,
Yontana kâr kalmış kalbimden...
Yahu bu nasıl bir mahpusluk?
Dört duvar yok, tel örgü de yok!
Suskunluğum bile bağırıyor içimde,
Zincirsiz bir esaret bu kendimde.
Özgürlük sanılan her nefes,
Tutsaklığa benziyor gözlerimde.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
