(Kaybolmakta olan güzel sözcüklerle)

Hâreli gözlerinin tecessümü vehmimde
Hâtırât-ı sevdâdır, bir müflis mizân gibi
Yadigârdır her ânı, şimdi metruk zihnimde
Esip de yıkıp geçen nesîm-i hazân gibi...

Bir mehveşti gördüğüm, sevmemek belki günah,
Sesinde bin bir makam, nihavent, hüzzam, segâh...
Ve tatlı bir tebessüm, gönül çelen bir nigâh,
Bir sevdâ düştü gönle, âteş-i sûzan gibi...

Sevdâ, ömrün bir demi, ömrü rahşân ederdi,
Sevdâda mutluluk da, hüsran da bir kaderdi.
Roman yanlış yazılmış, ayrılık mukadderdi,
Boyun eğdik kadere, her âkil ferzân gibi...

Vurgun yemiş sevdâdan, solgun lâlezâr kalmış,
Yıkılmış gönül mülkü, yürek âh-ı zâr kalmış,,
Hicrân ile tahassür, gönle bergüzâr kalmış,
Andıkça o sevdâyı, yüreğim lerzân gibi...

Sevdâ ile hemhâlken, yaşanan bir sefadır.
Firak ve tahassür de, sonundaki cefadır.
Gerçekten sevmiş gönle yakışan hep vefadır
Aşkı böyle yaşamış gönüller rezzan gibi...

Ünal Beşkese

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Bu şiirde kullanılan anlamları:

vehimde tecessüm ettirmek...:hayalinde canlandırmak
müflis bir mizan ...: ölçüsü tutturulamamış, iflas etmiş bir hesap
metruk.......: terk edilmiş
nesim-i hazan...: sonbahar esintisi
nigâh..........: bakış
âteş-i sûzan...: yakıcı ateş
Rahşan.......:parlak
lerzan.........:titreyen, titrek
âh-ı zâr........:ağlayan, âh eden, tahassür.......:
bergüzar.......: hatıra armağanı
ferzan..........: bilgili, bilge
hemhâl olmak...: kaynaşmak, birlikte olmak
firak..............: ayrılık
Rezzan......:onurlu