2
Yorum
6
Beğeni
4,0
Puan
468
Okunma
Kendimi ağır yük taşıyan
tiren gibi hissediyorum
Vagonlarım dökülüyor birer ikişer
Gittikçe sökülüyor raylar içimden
Bir ben kalıyorum
Yalnızlık sireniyle.
Son istasyon değil durdugum yer
Çınarlar akasyalar bedenim
Serçelerde kuğularda gittiler
Yalnızlık senfonisiyle.
Biliyorum..okuduğum romanlar
istasyonları ağırlar..
Ugurlayan ellerin nazikliği
Buharlı bir trenin camında titriyor
Şark treni değil mi hep doğuya giden .
Ölü aşkların istasyonunda
Kalmadı baharların tadı
Kalmadı buharlı çayların adı
Uzun müdettir çalmıyor siren
Hangi istasyonu yağmaladılar
Hangi istasyonda kaldı o düşünce yorgunu ben.
5.0
75% (3)
1.0
25% (1)
Cevap Yaz