Tespih ve İstanbul
Sabır goncasısın güzel İstanbul
İnce dallarında bin bir tılsım var
Sana meftun olur işiten her kul
Kadim zamanlardan andaç Üsküdar

Ellerim alışkın kehribar tene
Tanelerle sırdaş parmak uçlarım
İhtiyaç yok senden başka desene
Tespih ile hem demse avuçlarım

Bir sükut rengine bürünür dilim
Öyle başı bozuk tespih sallamam
Tespihime her zeminde kefilim
Allahuekberle tespihim tamam

Sonra Çaynağmede bir çay içilir
Tespih yine bardağımın yanında
Çaya sırdaş her dem tespih seçilir
Önemi yok unvanın da sanın da

Bizde dinginliğin yurdu Salacak
Çayın rengi başka Kızkulesi naz
Yine bunumuzu tespih alacak
Çayın buğusuna karışır niyaz

Her tane ayrı sır her tane güzel
Çekildikçe ışır tespih tanesi
Tespihle kademli sabah akşam el
Mamur olur gönlümüz viranesi

Tespihle İstanbul saymakla bitmez
Yedi tepe için yedi menkabe
Bunu anlatmaya hurufat yetmez
Tespihin ucunda nakıştır Kâbe
6 Aralık 2019 İbrahim Kilik