Ne çok isterdim beni de anlayan birilerinin olmasını
Feri kaçmış gözlerime bakmalarını
Benim de bir can taşıdığımı görmelerini isterdim
Hayal bile kuramıyorum
Neyin hayali en güzel onu da bilmiyorum
Belki rüyalarda mutlu olurum diye bekliyorum
Ellerim hep boşlukta
Uzatınca tutacak
Kalbindeki sevgiyi ellerime akıtacak da yok
Kaybolsam yok olsam diyorum
Kimsesizim
Acı acı bakıyorlar bana
Olmayan bir ülkenin insanımıyım
Toprağa ayaklarım basmasın mı
Büyüyünce beni çocukluğuma götürün demeyeceğim
Demeyeceğim işte
Yoruldum köşe başlarında yemek kokularıyla
Karnımı doyurmaktan
Meyve niyetine limon kemirmekten
Sessiz sessiz ağlamaktan da yoruldum
Yeni kıyafeti ölünce mi giyer çocuklar
Bembeyaz olurmuş kefen dedikleri
Demeyeceğim işte
Çocuk olsaydım keşke demeyeceğim
Büyüyebilirsem çocukların hayallerin de yer edeceğim
Şayet büyüyebilirsem
Ama büyüyünce çocuk olsam
Demeyeceğim
Demeyeceğim işte