Aniden bir döndüm ki arkama
Olacak ya
Küçük bir çocuk tatlı tatlı gülümsüyor
Civciv sarısı bir pantolon giymiş
Kıvır kıvır saçları
Masum bir yüzü vardı
Yüzü düştü birden
Gözleri doldu
Ölmesin çoçuklar
Ağlamasın anneler dedi
Hıçkırıkları semaya ulaşırken
Sen dünyayı değiştirebilir misin dedi
Ve kayboldu
Birden orta yaşlı biri belirdi
Dudaklardan kelimeler dökülmüyor ama
Gözleri yoruldum omuzlarımdaki yüklerden diyordu
Herkesi kendim gibi görmekten
Vicdan tartısının herkese has olduğunu düşünmekten yoruldum
Değer miydi sonu ölüm olan dünyada gözyaşı
Kalp kırıp
Sevgiyi merhameti ayaklar altına almak değer miydi
Sahra çölünde kaybolmuş
Serap arar gibiydi
Bir yarası var
Merhemini bütün insanlıga sorar gibiydi
Gülmüyordu yüzü
Güldürmüyordu etrafındakiler
Sonra oda kayboldu
Ve ben ağır ağır çıktım o merdivenlerden
Arkama bakmadan
Birer birer çıktım
Yorulsamda
Nefesim daralsa da
Çıktım
Umut tükenir mi
Sevgi biter mi
En zor kapılar sabırla açılmaz mı
Sen değişirsen dünya değişmez mi
Dedim
Ve ağır ağır çıktım merdivenlerden