O durgun haliyle boynunu büküp,
Karşıma çıkınca ona inandım.
Kara bulut gibi gözyaşı döküp,
Şimşekler çakınca ona inandım.

Kaybolmuştu sanki duygu selinde,
Bal damladı sandım bir an dilinde,
Hinlik aramadım hiçbir halinde,
Elimi sıkınca ona inandım.

Elleri ıslaktı, sanırım terden,
Gül gibi solmuştu durduğu yerden,
Eski hatıralar canlandı birden,
Kaşını yıkınca ona inandım.

Teselli arayan bir hali vardı,
Eskiden olsaydı baştan savardı,
İçten bakışıyla sanki yalvardı,
Gönlümü yakınca ona inandım.

Sözleri içtendi, görmedim resti,
Bir meltem misali ılıkça esti,
Fazla uzatmadan kısaca kesti,
Hasretle bakınca ona inandım.

Samimi bir duruş gösterdi bana,
Affetmeyi bilmek yakışır şana,
Bırakmamak için yüce divana,
Kafama takınca ona inandım.


Sabri Koca

*
Gönül dostuna selam olsun :

Garibin yüreği merhamet açtı
Çiçekler umutlu kokular saçtı
Mübarek bakışlar sevabı taçtı
Nur yola akınca ona inandım..... Ahmet KARA