Ben milletim; tapınaklar kurbanı
Köle çifçi işçi esnaf en saf ben
Asker polis memur torpil fermanı
Düşündükçe delirtilen o kaf ben

Nakşolan öğrenci benim evladım
Güdülen koyunlar benim evradım
Karanlığa çıkan benim her adım
Ölen öldürülen bir iki laf ben

Mal gibi tezgahta sunup yaşama
Çalınan haklarım başka aşama
Zengin çivi çakar hep kel başıma
Beyaz çarşafta kan son fotoğraf ben

İzlenen fişlenen hep suçlanan ben
Irgat ve maraba avuçlanan ben
Kara cahil denip sonuçlanan ben
Dinle susturulan isyankar gaf ben

Gariplik kaderim kölelik hükmüm
İşkencede kıvran hep büklüm büklüm
Cephede en önde yiğitlik ülküm
Üst üste konulan sanki bir raf ben

Barışta savaşta ilimde fende
Kobay gibi hastanede trende
Sarayın kuklası devlet ensende
Zalime güç veren güçsüz tuhaf ben

Şiirlerde dile gelen bir sızı
Artı tecavüzün negatif fazı
Dram açlık kodes alnımda yazı
Şeyhe göre hep değişen mushaf ben

Haykırışım ozanların telinde
Vatanın bilinen en saf halinde
Papazın imamın semer dilinde
Siyaset dilinde sanki hoşaf ben

İnsan olsam kimdir hakkımı arar
Hukuk beni devlet zulmünden korur
Her yolcu elimde bir tas ayran görür
Her nefeste huzur işi şeffaf ben

Dünyeviyim millet içinden biri
Bir arada pörsümeyiz dipdiri
Tanrı kim sultan kim elimiz kiri
İşte böyle tek tük ol inkişaf ben