Aradan yıllar geçti; ne arayıp, ne sordu,
Kafamı yormak için beni çok özlüyormuş!
Yaralarım tazeydi, zaten kapanmıyordu,
Kalbimi kırmak için beni çok özlüyormuş!

Bir hayırsız yüzünden ateşe daldığımı,
Hiç kimseden korkmadan karşıma aldığımı,
O’na ulaşamadan çaresiz kaldığımı,
Yüzüme vurmak için beni çok özlüyormuş!

Kılıçları sıyırmış saf ipekli kınında,
Saldırmayı bekliyor bir gafletim anında,
Düşenlere ilk tekme gelir çok yakınında,
Başımı yarmak için beni çok özlüyormuş!

Her kime güvendiysem, gelip karşıma durdu,
İlk akılı o verdi, ilk darbeyi o vurdu,
Onunla yetinmeyip, önüme tuzak kurdu,
Hesabı sormak için beni çok özlüyormuş!

Beklenmedik bir anda habersiz çekip gitmiş,
Ne öfkesi azalmış, ne de garezi bitmiş,
Beni batırmak için bin defa yemin etmiş,
Sözünde durmak için beni çok özlüyormuş!

Zoru bana yükledi, kendi seçti kolayı,
Üstüme yıkıp gitti istenmeyen olayı,
Plânlayıp kurduğu türlü, türlü belayı,
Başıma sarmak için beni çok özlüyormuş!

Özlemler hiç biter mi, bir aşkı taşıyana,
Allah fırsat vermesin yarayı kaşıyana,
Kader neler gösterir, ölmeyip yaşayana,
Hedefe varmak için beni çok özlüyormuş!


Sabri Koca