8
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1223
Okunma
İnançlarımız vardı,
sevgi ve aşkı çoğaltan
düşlerimizden büyük.
İnanıyorduk
geleceğin düşler sahnesi dünyasında
düşler tiyatrosuna,
özgür bir çocuk gibi.
Olmadı fakat
bilinçli kötülükler çağına girdik.
Önce esaret öğretildi,
sonrada öğrenilmiş çaresizlikler.
Arkasından başladı korkular
ve kaybedildi cesaret ,
inançlarla birlikte.
Yoktu artık umuda giden yol
ya da çıkmaz sokaklarda aranıyordu yollar.
çizilemiyordu olmayan adalar
sevgili için, haritalara.
ve en kötüsü
öğrenilmişti esaret.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz