1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
896
Okunma
dinmez bir gönül yarası taşırım
varlığınla yaşarken
yokluğunun acısına ağlarım
zor gelir bize bilirim ayrı yaşamak
mutlu olmak çok kolay oysa,
seninle el ele tutuşup
cennet bahçesine iki adım koşma’ lık...
keşke düşerken tutunduğum
tek dal ellerin olsaydı,
bu yaşamdan biten benim
öldürür beni içimde ki derdim,
sendin evet sendin
ilk aşka düştüğümde
deli gibi vurulduğum...
geçip giden zaman mıdır
yoksa dönülmez yollara düşen
biz miyiz bilemedim,
öyle kahramanlar var ki
hep yanlış hikayelerde ölürler
oysa bizim hikayemizde
yaşayan sen ölen kahraman bendim...#ŞAİRbaz
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz