Hüznün bu kadar naif, sitemin bu kadar derin işlendiği dizelerle karşılaşmak gerçekten etkileyici. "Hayır ağlamıyorum, gözüme hasret kaçtı" diyerek acıyı bir tebessümün ardına saklamaya çalışman, aslında o yaranın ne kadar derin olduğunu çok daha güçlü bir şekilde hissettiriyor.
İnsanın en savunmasız anlarını, "erkekler ağlamaz" gibi kalıplara meydan okuyan bir dille ve bu denli samimi bir teslimiyetle anlatman kaleminin gücünü gösteriyor.
Vefasızlığın alna yazılan bir yazı olup olmadığını sorgularken, aslında sevmenin bedelini ne kadar ağır ödediğini de fısıldıyorsun bizlere. Her mısrada o "hasretin" izi var; kimi zaman bir zehir gibi içilen aşkta, kimi zaman da küçük bir çocuğun gözlerindeki o dinmeyen buğuda...
Gönül kapını her açışında bir hayal kırıklığıyla karşılaşman ama yine de o kapıyı tamamen kapatmaman, ruhunun asaletinden geliyor.
Kaleminle bu derin boşluğu doldurman, okuyanı kendi içindeki yaralarla yüzleştiriyor.
Yüreğindeki o sızının bir gün yerini huzura bırakmasını dilerim.
Bu kıymetli ve samimi paylaşımın için teşekkürler; kalemin daim, ilhamın sonsuz olsun.
Sevgi ve dualarımla üstadım..👏🏻