Mevsimler geçerken saçım ağardı
Baharmış yazımış dur denilmiyor
Gözümün yaşından yağmur yağardı
Kimseye bu hayat zor denilmiyor

Hayatın cilvesi beni yorarken
Aynalar darılıp gençlik sorarken
Hakikat dizili gözüm oyarken
Hekimlere derman ver denilmiyor

Habersiz vurunca dost sandığımız
Sahte yüzlerine hep kandığımız
Uğruna alev gibi yandığımız
Garip hallimi gel sor denilmiyor

Böyle düşe kalka büyüttü hayat
Sustukça avazdan duyulur feryat
Enkazın altından bakınca heyhat
Gökde uçanları gör denilmiyor

Nefesler tükendi umut yolunda
Binbir çiçek açtı onun dalında
Hala sevda yatsa her bir kolunda
Gelene gidene yar denilmiyor

Afili dünyadan gözü çekince
Nefsimin zulmünden özü bükünce
Bildiğim irfanla sözü dökünce
Sayfayı çevirip dür denilmiyor

Sema da kartalım yerde kardelen
Irkıldım şafakta uçamam halen
Kaldımı alemde seven sevilen
Umutlar sönünce var denilmiyor

Ayşe Kavak