Az yaşadım, çok yaşadım, fark ettim ki sonunda
Gelmem lüzumsuz hadise, gittiğim de boşuna
Herkes rahat olsun diye yaşamın her anında
Kendi hayatımı pula, sattığım da boşuna


Bahtiyar oldu sayemde, karınları doyunca
Noksanlarını habersiz, ceplerine koyunca
Huzur, refahları için tüm yaşamım boyunca
Geceler boyu uykusuz, yattığım da boşuna


Sevdiklerimin yoluna, ömrümü serdiğimde
Herkes ne çok mutlu oldu, kendimden verdiğimde
Her birinin yüzündeki hüznünü gördüğümde
İçin için göyünerek tüttüğüm de boşuna


Anladım ki pişmanlığım, düştüğünde derine
Ben kendimi harcamışım, hem de körü körüne
Kıymet takdir etmeyene, vurup, kırmak yerine
Kuytularda tükenerek yittiğim de boşuna


Duygularımı demeye, az gelir mısra, hece
Sabah şafakta başlasam, kifayet etmez gece
Sonuna dek hak edilmiş, sözlerimi sadece
Beni zehirlesin diye yuttuğum da boşuna


Kul kendini düşünmeli, bırakıp naz, niyazı
Şahsı için toplamalı, dalındaki kirazı
Herkesi sıcak tutup da ben yaşarken ayazı
Ödünsüz vermekten hazzı tattığım da boşuna


Ruhumun can evine, diken battı gülümde
Böldüm, topladım, çıkardım, zarar kaldı elimde
Artık bundan sonrasında, sefa gelir ölüm de
Hayıflanıp kaderime çattığım da boşuna


Aydın’ ım ben sormayın hiç, şikayetim niyedir
Bütün çabam beyanımdan, ders alınsın diyedir
Bundan hisse çıkarana, bulunmaz hediyedir
Aksine hal, bunca gayret, ettiğim de boşuna




28.06.2019


göyünmek : içten içe yanmak