...
Bir çınar değil
Gölgesi var sığınıyor
Sığınıyor güneşten kaçanlar
Güneşten kaçmıyor kendisi
Kendisi yağmurdan
Ve kimseler bilmiyor ıslandığını
Gövdesini kazıyor
Yakınındaki o yaramaz çocuklar
Onlara kalem onlara kitap
Okuyamıyorlar
Sarmaşıklar ağmış dallarına
Kaplandıkça her yanından susuyor
Aslında öyle sesli öyle sesli ki
Nedense duyulmuyor
Bir ağacın ağladığına şahit oluyor haziran
Yola vermiş çehresini
Sanki üstünden
Siyah mermer yüklü kamyonlar geçiyor
Biraz ötesinde bir köy kahvesi
İki masa okey oyuncuları dokuz kişi
Biri balkon da oturuyor
Hepsinin beklediği aynı taş
Onun özünde yaşattığı bir şey var
Çemberinde sarmal
Saçakları kıpkırmızı uzuyor toprakta
Dünden dilinde dolanan bir türkü
Az önce atmış yeşili
Hem de tam iki kere dinlemiş dinlemiş
Yan tarafta bir anne gülümser
"Çemberimde gül oya"
Bu kadar mı güzel bu kadar mı tatlı oluyor
Bir ağaca bu dünya.