Yaşam kozam





yakut tutkularım dökülürken sinemden
yön değiştirdiğim yolda sana rastladım
mendilin düştü elinden
göz yaşlarını kalbimde sakladım

usul usul döktün usuma
yara vermedin
hiç acıtmadın
sevdan ile beni sana bağladın

yaşamın kirli sokaklarında
ve hatta çöplüğe dönmüş kaldırımlarında
köşelerin gizli tuzaklarında
ve pislik kokan
hasret kokan
acı kokan şarkılarda içim
kanardı

yok,
öylesine işte
bende kendime sormuyorum
sende sorma
böyle demek geldi içimden

şimdi taşları yeni döşenmiş bir kaldırımda
geleceğe bakıyorum
şarkılar eskisinden daha güzel geliyor
acı olanlar bile
efkarı betimliyor beynime
ve bu koşulda sen
geleceğime vurulmuş
hani gün hatırasına çıkarılmış
puldan bir damgasın
bedenimde varlığıyla yaşayan
canıma can olansın

bense tırtıldan değişime uğrayacak bir kelebeğim
sen ise benim
yaşam kozamsın

Kibar Tavasav